KÖMÜR KOKULU TAVUKLAR

Kıymetliymiş tavuk. Heryerde bulunmazmış. Çok yaygınmış kendi tavuğunu ölü alıp eve gidince yenilecek hale getirmek o zamanlar. Ellerinde ölü tavuklarla teyzeler ve amcalar yollarda yürürlermiş sanki şemsiye taşıyormuş gibi gayet rahat. Şehirlerin üzerinde bir tabaka oluşturan simsiyah  kömür dumanının kokusu eve gidene kadar tavukların üzerine sinermiş. Paltoları is kokarmış insanların. Yollar çamurmuş hep. Herkesin tek bir paltosu ve tek bir çizmesi varmış. Paltolar ve çizmeler ekseriyetle koyu renkten seçilirmiş her giysiyle uygun olsun diye. Kömür kokulu tavukların sarıya çalan beyaz renkleri bozarmış koyu renk uyumunu, evine et götürme telaşındaki teyze ve amcaların.

Öyleymiş.