AYIP SEHIR-ALI OZ

`Yasadiklarimiz bir fotografta son bulmak icindir`  cumlesini okuyarak basladim Ankara Cagdas Sanatlar Merkezi`nde bulunan Ali Oz`un Ayip Sehir fotograf sergisini gezmeye. Cok etkilendigim icin ikinci kattaki eserleri gordukten sonra hevesle bir daha inip baktim tek tek fotograflara. 27 yasinda yeni yeni ogrendigim bir husus var. Ikinci kez okumak, bakmak; izlemek; ilk seferinde gozden kacanlari, algilanamamislari hemen sunuveriyor insan beynine. Tavsiye ediyorum. Ben yeni yeni alisiyorum bunu yapmaya.

Tarlabasi`nin gozlerden uzak kalan noktalarini ve anlarini, yorgun sakinlerini fotograflamak icin Ali Oz uzunca bir sure mesken tutmus burayi. Sergiyle ilgili internette birkac yazi okumaya koyuldum benim gozden kacirdigim ne var ya da fotograflarin bana hissettirdikleriyle baskalarinin hissettikleri arasinda ne gibi farklar diye dusunerek. Yazilardan birinde Ali Oz`un su cumlesine rastladim: `Soylulastirmaya kurban giden Tarlabasi icin binbir cesit hayat imha/iptal ediliyor`.  Ali Oz`un bu cumlesi bana fotograflara bakarkenki ruh halimi hatirlatti: `Ne olacak tum bu insanlara?`

Oz`un objektifi sumuklu fakir cocuk cekmek saikiyle cikmamis sokaklara. Oz olani ve gordugunu yansitmis. Cocuklar var evet, kirli kiyafetli kirli elleri ve yuzleri olan kahkaha atan cocuklar ama amac degiller bana gore. Ali Oz`un fotograflari sermayeye kurban giden `hayatlari` gostermis bizlere. Renkli, yer yer kotu koktugunu hissettigimiz, kahkahalari duydugumuz ve en onemlisi `ne olacak simdi bu insanlarin hayati` hissini beynimizin buyuk bir bolumunde duyumsayarak gezdigimiz bir belgesele donusmus.  Fotograflara bakarken  kendi yasamimin ufak sikintilarindan siyrilarak hic gidip de goremedigim Tarlabasi`ni yasarken gorme firsati sundugu icin Ali Oz`e tesekkuru borc biliyorum.

Cagdas Sanatlar Merkezi`nde 30 Ocak 2013`e kadar Tarlabasi ile fotograflar araciligi ile tanismaniz mumkun.