YENİ ŞEHİR

Yeniden bir şehir inşa etmek, herşeyiyle hem de. Zor gelse de bazen, hiç de fena değil. bilmediğin bir yola çıkmak gibi, hiç tatmadığın bir yemeği tatmak gibi. Hep orada duran ama farkına belli bir ana değin  varamadığın güzellikleri görmek gibi.Önce dibe vurup sonra sonbaharın ortasında güneşli günlere merhaba demek gibi, yavaş yavaş. Kül olup önce; sonra beklemediğin anda küllerden yapılmış kaya gibi bir heykele dönüşmek gibi.  Önce korkak sonra kendinden emin. Etine kemiğine bakıp, kolunu bacağını yeni görmek gibi... Güç, ama manevi olanından. Acıdan öğrenmeyi tatmak. Sonrasındaysa nemli ve güven verici gözlerle bakan, "şarap gibi" kadınlık mertebesine daha da yaklaşmak gibi... Öğrenmeye olan açlığını hiç doyuramayacağını, bu açlığı nasıl da bastırageldiğini farketmek gibi. Aynadaki "sen" e farklı bakıp, merhaba! demek gibi. Hiçbir duygudan korkmadan, ötelemeden, yası, hüznü, mutsuzluğu zamanında yaşayıp artık yeniden nefes almak gibi...öyle güzel, öyle duru bir dinginlik çökmesi yüzüne, yaşadım evet der gibi. Senin de  diğerleri gibi kahkahalarına birkaç dakika kaldığını hissetmek gibi, acını tüketerek kendine mutlu günlerden bir buket yapmaya hazırlanmak ve kapını mutluluğa açmak gibi. 

***

Yenilikler güzel ve doyurucu bu yeni şehirde.  Merhaba Ankara!