GÖRDÜK İŞTE

Sanırım şöyle birşey oluyor, biz büyüdükçe mesela Whitney Houston, Michael Jackson ölüyor, Kate Moss felç geçiriyor, Madonna Türkiye'de konser veriyor. Bunların hepsi biz büyüdüğümüz için işte. Daha neler göreceğiz neler, maydonozlu köfteler. Eski toprak sanatçıların büyük değişimlerine tanık oluyoruz. Öyle ki bir dünyadan öbür dünyaya geçişlerine, ülkelerinden Türkiye'ye gelişlerine birgün bir yerde aniden bir fotoğrafta ne kadar da yaşlandıklarına bir bir tanıklık ediyoruz, edeceğiz.

Kuşağımızın tanıklıkları  büyük ve  yapısal... Yani bence. Tanıklıkların büyüklüğünü yalnızca siyasi kaosla oranlayan tiplere  inat ben ufak ama çok şeyi etkileyen tanıklıklara değineceğim. Mesela 145-146yı çevirip internete bağlanıp telefonu meşgul ettiğimiz günlerden birden sosyal medyanın dünya siyasetini şekillendirdiği evreye geçiverdik. İlişkilerimizi, iletişimimizi bu yolla kuruyor, internette sarfettiğimiz, klavyede tuşladığımız cümleler üzerinden kendimizi tanımlıyoruz.

Yine mesela  1970lerin sonlarında doğan kuşak ergenliklerini siyahlar içinde gitar çalarak ve kalabalık bir biçimde sokakta buluşup on bin çeşit müzik grubu kurarak yaşamışken, biz kısmen sokakta buluşup kısmen mekanlara gömdük kendimizi. Bu da önemli bir geçiş bence. Buna da tanık olduk.

1980lerde doğan eblek kuşak, düşünmeyen embesil kuşak damgası yediğimiz için-üstelik bu damgayı bize bu günleri armağan eden "saygıdeğer" ama bir o kadar da beceriksiz  ( kastettiğim  devrimci arkadaşlarının yanında yalnızca "takıldığı" için kendini devrimci olarak nitelendiren)  bir kitle vurdu. Bunun sebebi de kendilerini o zaman ne kadar da büyük zorluklarla savaşan bir durumda gibi göstererek bunu ballandıra ballandıra anlatırken garip bir haz duymaları.-düşüncelerimizi söylemekten korktuk aha bu yüzden biz de blog yazmaya başladık. Bu iç çatışmayı da bize yaşattılar yok yere.Kendimize inanmamıza izin verselerdi atom mühendisi bile olabilirdik oysa ki. O yüzden bizim sohbetlerimiz hep öfke doldu. Sohbet demek bizim için ya birilerinin bilgisizliğini hor görmek ya da herşeyi kıyasıya eleştirmek anlamına geldi. Bu yüzden bizden birkaç yaş büyükler aşırı sert müzikler dinleyip yerlerde süründüler. Cünkü bariz bir biçimde baskılanıyorduk. Bilirsiniz işte: "Heryerde böyle konuşma"....."Olaylara karışma". Bizden önceki neslin yaşadığı ne kadar problem varsa hepsi omuzlarımıza bindi.bizden birkaç yaş küçüklerin kendilerine bariz bir biçimde bizden daha fazla güven duyuşları sorulara sebep oldu zihnimizde. Oha falancanın annesine şöyle dedi, nasıl dedi yahu, ayıp gibi...Vicdanımızı seveyim.

Dershaneler...Birkaç tane dershane vardı eskiden. Bazen hatta gidip gitmemek kendi seçimindi. Ama şimdi durumun çığrından çıktığına tanık oluyoruz. Bizim zamanımızda...cümleleri kurmaya yavaş yavaş hak kazanıyoruz gibi, hadi yine iyiyiz.

Hepsine denk gelemesek de eski sinemaların bir kısmına girip film izleyebildik. Artık emektar sinemalar can çekişiyor. Çünkü artık insan kümesi alışveriş merkezleri var ve hepimiz gidiyoruz. Kimi zaman gitmek zorunda kalıyoruz.

Türkiye'de kadna yönelik şiddet korkutucu boyutlara vardı. Hani kökümüzü kurutsalar da rahat etseler, Türkiye'de herkes erkek olsun da biz de kurtulalım, onlarda demeye başladık. Yolda yürüyemez olduk.Yargıtay arkası arkasına tecavüz davalarında skandal kararlar verir oldu. Daha birkaç gün önce eşinden gördüğü şiddet nedeniyle devletten yardım isteyen kadınlar birkaç gün sonra göz göre göre cinayete kurban gitti. Dünyada Barışın Hemen Şimdi olması gerektiğini, insanlara güvenmenin kötü birşey olmadığını hatırlatmak için İtalya'dan yola çıkan beyazlar içindeki Barış Gelini Pippa Bacca Türkiye topraklarında evli ve çocuklu bir kamyon şoförünün tecavüzüne uğrayarak öldürüldükten sonra çıplak vaziyette toprağa gömüldü. Biz, bizden çok daha aklı selim ve kafası çalışan olduklarını iddia eden bir önceki pislik kuşağın kadın cinayetlerine, tecavüzlerine, "hukuki" kararlarına, embesilliklerine ağzımız bir karış bakakaldık.Bunlara tanık olduk ve oluyoruz.

Kendi çocukluklarını geri isterken bizimkine saldırmadılar mı? Bizim çocukluğumuzdan hunharca faydalanmadılar mı? Biz de çocuk saflığımızı geri almak için onlardan daha çok bira içmedik mi? Ama hep ürkek değil miydik?

Neyse son paragrafta keyfim kaçtı, yazmayacağım daha devamını. iyi geceler.