KÜRESELLEŞME BİR TREN GARIDIR
Daha gitmeden başka bir ülkeye, daha görmeden insanını, bilmeden hırlı mıdır hırsız mıdır, ne yer ne içer insanı nasıl hissedersin o diyarı?
a. mesela bir film izlersin oralarda geçen adam kadına aşık olur filan.
b. bir kitap okursun örneğin o yeri anlatan, bilmediğin çayırlarda vay canına neler olur...
c. ülke ülke üşenmeden anlatan atlaslara başvurursun, resimleri üzerinde parmağın dolaşır...
d. eşe dosta filan sorarasın daha önce oraya gitmiş, hadi canım, öyle miymiş?? dersin.
e. yakınındaki bir tren garına gidip oturursun birkaç saat.
f. anneanne dolapları karıştırırsın, oranın çikolatasını, likörünü bulursun ve birkaç ıvır zıvırını.
g. daha çok seçenek var tabi ki ben de biliyorum ama istemedim konumdan uzaklaşmak.
Şimdi google güzel birşey, hemen herşeyi sorabiliyorsun...Çağımızın Nostradamus'u, su falı, fal küresi gibi bir görev üstlenmiş durumda. Railway stations yaz google'a, görsellere bas önce. Karşında duran dünyanın dört bir yanındaki gar fotoğraflarısana ne hissettiriyor? Bu kadar da benzerlik çok garip değil mi?
Dünyanın en eski tren istasyonu olan Broad Green Demiryolu İstasyonu, 1830'da Liverpool'da buharlı lokomotifler için inşa edilmiş efendim. Liverpool-Manchester hattında gidip gelen lokomotifler burada dinlenmiş. İstasyon günümüzde de kullanımda. İşte o günden bugüne dünyanın dört bir yanındaki kardeş tren garlarında neler yaşanıyor neler.
Şimdi bir gara gittiğimizi hayal edelim ve içine, dışına şöyle bir bakalım.
-Evet tavan çok yüksek.
-Demir desteklerin arasına camdan çatı örülmüş. Güneş giriyor içeri durmadan. Pek hoş.
-Duvarlar taş hep, beton yok piyasada.
-Bekleme salonunda bir büfe mevcut.
-Kapılar yerden göğe kadar cam, üzerinde birtakım semboller var.
-Tabi ki kocaman bir saat kulesi olması şart! Dışında yoksa içerde mutlaka kocaman analog bir saat asılı. Niye peki? Yolcular bilsin vaktini halini diye.
-Restoranlar var, gar restoranları, çatal bıçak sesleri, anason kokuları.
-19. ve 20. yy.ların gururu tren garları içinde her zaman ziyarete açık olmayan gizemli binalarda eski vatmanların eşyaları ve geçen yüzyılların fotoğrafları sergileniyor. Camlarında içeriyi görme teşebbüsünde bulunmuş insanların burun ve parmak izleri var.
-Dışarıda da büfesi var, tost ve çay veriyorlar. Tostun lezzetinde önceki yolculukların tost ve telaş kokuları...
-Hep nazik ve yaşlı emektarları...Dünyanın her yerinde "demiryolcu" adları...
-İnsanlar koşuşturuyor, ellerinde bavulları. Kimileri oturmuş birşeyler yiyor, içiyor. Evinde olmadığı kadar dinamik herkesin tavırları.
-Anonslarda nazik bir kadın konuşuyor. Kimse bu ses tonuna kayıtsız kalamıyor. Ulaşım araçlarında dinlenen anansçu kadın çok şanslı, kendisi hep dikkatle dinlendiği ve dikkate alındığı için kadınların gururu.
-Havada bir yolculuk heyecanı, hüznü, sevinci, mutsuzluğu...Hepsi bir arada. Tren gelince doldurduğu boşluktaki bu duygu yumağı havayı ileriye basıyor bir şırınga gibi. Bir sonraki sefere kadar bu duyguların yerini sessizlik alıyor.
Her yerde aynı. Tren garları...Geçmişten günümüze tek değişense trenlerin tüten bacaları....
Old Penn Station, NYC, archival photo
a. mesela bir film izlersin oralarda geçen adam kadına aşık olur filan.
b. bir kitap okursun örneğin o yeri anlatan, bilmediğin çayırlarda vay canına neler olur...
c. ülke ülke üşenmeden anlatan atlaslara başvurursun, resimleri üzerinde parmağın dolaşır...
d. eşe dosta filan sorarasın daha önce oraya gitmiş, hadi canım, öyle miymiş?? dersin.
e. yakınındaki bir tren garına gidip oturursun birkaç saat.
f. anneanne dolapları karıştırırsın, oranın çikolatasını, likörünü bulursun ve birkaç ıvır zıvırını.
g. daha çok seçenek var tabi ki ben de biliyorum ama istemedim konumdan uzaklaşmak.
Şimdi google güzel birşey, hemen herşeyi sorabiliyorsun...Çağımızın Nostradamus'u, su falı, fal küresi gibi bir görev üstlenmiş durumda. Railway stations yaz google'a, görsellere bas önce. Karşında duran dünyanın dört bir yanındaki gar fotoğraflarısana ne hissettiriyor? Bu kadar da benzerlik çok garip değil mi?
Dünyanın en eski tren istasyonu olan Broad Green Demiryolu İstasyonu, 1830'da Liverpool'da buharlı lokomotifler için inşa edilmiş efendim. Liverpool-Manchester hattında gidip gelen lokomotifler burada dinlenmiş. İstasyon günümüzde de kullanımda. İşte o günden bugüne dünyanın dört bir yanındaki kardeş tren garlarında neler yaşanıyor neler.
Şimdi bir gara gittiğimizi hayal edelim ve içine, dışına şöyle bir bakalım.
-Evet tavan çok yüksek.
-Demir desteklerin arasına camdan çatı örülmüş. Güneş giriyor içeri durmadan. Pek hoş.
-Duvarlar taş hep, beton yok piyasada.
-Bekleme salonunda bir büfe mevcut.
-Kapılar yerden göğe kadar cam, üzerinde birtakım semboller var.
-Tabi ki kocaman bir saat kulesi olması şart! Dışında yoksa içerde mutlaka kocaman analog bir saat asılı. Niye peki? Yolcular bilsin vaktini halini diye.
-Restoranlar var, gar restoranları, çatal bıçak sesleri, anason kokuları.
-19. ve 20. yy.ların gururu tren garları içinde her zaman ziyarete açık olmayan gizemli binalarda eski vatmanların eşyaları ve geçen yüzyılların fotoğrafları sergileniyor. Camlarında içeriyi görme teşebbüsünde bulunmuş insanların burun ve parmak izleri var.
-Dışarıda da büfesi var, tost ve çay veriyorlar. Tostun lezzetinde önceki yolculukların tost ve telaş kokuları...
-Hep nazik ve yaşlı emektarları...Dünyanın her yerinde "demiryolcu" adları...
-İnsanlar koşuşturuyor, ellerinde bavulları. Kimileri oturmuş birşeyler yiyor, içiyor. Evinde olmadığı kadar dinamik herkesin tavırları.
-Anonslarda nazik bir kadın konuşuyor. Kimse bu ses tonuna kayıtsız kalamıyor. Ulaşım araçlarında dinlenen anansçu kadın çok şanslı, kendisi hep dikkatle dinlendiği ve dikkate alındığı için kadınların gururu.
-Havada bir yolculuk heyecanı, hüznü, sevinci, mutsuzluğu...Hepsi bir arada. Tren gelince doldurduğu boşluktaki bu duygu yumağı havayı ileriye basıyor bir şırınga gibi. Bir sonraki sefere kadar bu duyguların yerini sessizlik alıyor.
Her yerde aynı. Tren garları...Geçmişten günümüze tek değişense trenlerin tüten bacaları....
Yorumlar
Yorum Gönder