YENİ BİRŞEY ÖĞRENDİM

Başkaları pişman olunca benim yüreğim cız cız eder, sonra pişer, sonra da tam yemelik kıvama gelir ...
Pek dayanamam içinde bana dair meseleler olan pişmanlıklarına başkalarının. Yüreğimin önce yağları erir sonrası malum, bağrıma basma işlemine çabucak geçiveririm.
Hayatımda belki de ilk kez bir konuda büyük bir pişmanlık duyuyorum ama herkesin yüreği aynı tepkiyi verip aynı kıvama gelemiyormuş bunu öğrendim.
Herkes hata yapabilir bilirdim, ama benim hata lüksüm yokmuş bunu gördüm.
Sanırım benim de yüreğimi artık yufka kıvamından alıp bazlama kıvamına çekmem gerekiyor.
Yoksa hep üzüleceğim dostlar...
Bu arada "doluya koydum olmadı, boşa koydum dolmadı" atasözünü efil efil yaşıyorum tüm benliğimle.
Hayırlısı...

Not: Sizler hatalarınızı gönül rahatlığıyla yapabilirsiniz, benim gönlüm geniştir. Severim herkesi.