ŞEKER HANIMIN ÖĞLEN ŞERİFLERİ

Salondaki doğalgaz sobasında ısındıktan sonra, üzerine saçlarıyla aynı renkteki kürkünü giyer Şeker Hanım. Peçetelerle paketlenmiş nesnelerle dolu, pirinç saplı büyükçe siyah çantasını da koluna takar. Siyah topuksuz, tabanı kauçuk, "teyze " ayakkabılarını giyer. Minicik zarif  vücudu kürkün içinde, çantanın yanında iyice minicik olmuştur ama pek keyiflidir seyirliği. Kapıdan sağ adımını atar sol ayağı içerideyken, eve göz gezdirir. Sol ayağını sağ ayağının yanına, dışarıya çekerken de bir dua mırıldanır. Kapıyı kapatıp kilitledikten sonra ise sol omzuyla yüklenir kapıya sahiden kilitlenmiş mi diye.

İçi tamamıyla rahatladıktan sonra buz gibi Ankara havasına çıkar, gideceği yerler sabah kahvaltısında belirlenmiştir kafasında. Önce kendi evine uğrayıp apartman görevlisine yatırılacak paraları verecektir, esnafla sohbet edecektir. "Henüz yokum, daha gelmiyorum, evim size emanet!" diyecektir. "Ablamda kalıyorum". Bu işlemlerden sonra Postanenin yolunu tutacaktır 12.25'e yetişmek için. Çünkü o saatte tüm akrabalar uygundur konuşmaya kendisiyle,öyle ya çalışanlar öğle tatilindedir, çalışmayanlarsa yeni uyanmış kahvaltı yapıyorlardır. Hiçbir bahane sunulamaz kendisine o saatte!

Postaneden içeri girer Şeker Hanım. Herkes ona selam verir. Herkes onu bilir çünkü hergün aynı saatlerde oradadır. İtinayla tüm yeğenlerini arar. Hepsinin telefon numarası ezberindedir yaşına rağmen. O, herkesin teyzesidir. "Alooo! Birşeye ihtiyacın var mı? N'apıyorsun? Annenler N'apıyor? Benim de şimdi işlerim var dışarıdayım. Börek yaptıracağım, size de yaptırayım mı? Falancalar da Marmaris'e geçmişler. Ordan da çocuğa zıbın almışlar........." Akrabaların hepsi onun sayesinde birbirlerinden haberdar olurlar. Hergün aynı saatte. Geniş bir ailenin sosyal tutkalıdır kendisi. Telefonlarını kesinlikle evden açmaz Şeker Hanım. Gününün vazgeçilmezidir postanedeki telefon sohbetleri. Soğuktan üşümüş burnunu çeke çeke sevdikleriyle güzel güzel konuşur. Postaneden çıkmadan çantasından tutarı kadar para çıkarır peçetelerin arasından. Görevliye uzatır. Onunla da biraz sohbet ettikten sonra, börekçisinin yolunu tutar Şeker Hanım. Yeğenlerinden en şımarığının en sevdiği ıspanaklı böreği alacaktır. Yeğeninin börekleri yerken gözlerindeki mutluluğu ve iştahı görmek ona çok zevk verir. Üşüyerek yürür yollarda, kafasında binbir türlü düşünceyle, çarşı poşetleriyle dolu kolları, tabii birinde siyah çantası, kırmızılaşmış burnu ve elleriyle. Böreği de aldıktan sonra, esnafla hoş beşinin ardından kış akşamını karşılamak için  ve sıcak sobanın hayaliyle ablasının evininin yolunu tutar. Şeker Hanım saat 16.30'da evdedir artık.