(Gİ) NO:8 VAY ARKADAŞ

Vay Arkadaş filmini izlerken psikolojim oldukça kötüydü. Bu ruh halimin de filmi oldukça eğlenceli bulmamda etkisi olabilir belki. Olsun. Filmde özellikle oyunculukları çok başarılı buldum. Örneğin Demet Evgar, rolünü adeta yaşamış, olayın vahametine göre sesinde oluşan titremelerden tutun da sevgilisi "az biraz kadın ol yıaaaa, mahalle abisi gibisin" dedikten sonra hırs yapıp ona seksi bir doğumgünü hediyesi hazırlayan genç bir kadına, sinirlenince ortalığı yıkan sert bir cadıya kadar her türlü durumu, ruh halini oldukça iyi verebilmiş. Yine Fırat Tanış, zorla dini küçüklüğünden bu yana bütünleştirilmiş, bakir, saf, iyi niyetli ve tikli bir genç adamı başarıyla oynamış. Bence bu karakter filmin günümüze en uygun gözlem ürünlerinden biriydi.

Filmin senaryosu bence oldukça klişeye kaçmış. Belki de Türk Komedisi klişelerini eleştirmek için yazılmış bir senaryo. Ama hepsinin savunması da budur yani, "Biz klişeleri yedirdik bu filme abicim"dir. Onu da belirtmek lazım. Uyuşturucu, mutlaka ve mutlaka mafya, kaçanlar ve kovalananlar, bir grup iyi niyetli, bir grup kötü niyetli var yine. Ama diğer filmlerden ziyade daha silik klişeler üzerine durulmuş gibi. Komediler üzerine belli belirsiz bir "aaaa hep böyledir gerçekten" farkındalığı oluşturuyor bünyede. Mesela uyuşturucu paketlerinin açılıp denenen kısmının aynı olması, mafya babasının malının mutlaka çalınması ve kendisinin de sürekli bir yerlerden okuyarak meramını borçlulara iletmeye kasması, gözlerini kırpmadan ufak baş hareketleriyle mimiksiz konuşması, karakterlerden birinin babasının ameliyatı çok tuzlu olan bir hastalığa yakalanması ve iyi niyetlilerin çalıp çırparak da olsa bu adama yardım etme çabaları içine girmeleri hep ama hep sinema kronolojimizde sık rastlayıp özümsediğimiz şeyler. Öyle ki neredeyse günlük hayatlarımızda bu tür durumlarla karşılaşsak klasik koşullanmışız gibi hepimiz bir araya gelerek iyi niyetli bir durum için gözümüzü kırpmadan kötü niyetli işlere karışacağız. Filmlerimiz sayesinde toplum olarak çok doğalladık bu acil durum davranış planlarını.

Türkiye'de ve dünyada komedinin çıplak kadın (ki bu filmde öyle belirgin bir unsur yoktu), mafya, uyuşturucu üzerine kurulmuş olmasını anlayamıyorum ben pek. Evet gülüyorum, keyifle ayrılıyorum sinemadan veya evde izliyorsam bilgisayar başından ama eskiden komedi kalitesinin daha iyi olduğuna inanıyorum. Yabancı komedilerin de muhteşem klişesi bir grup gencin tatile gitmesi ve yolda başlarına gelen naneler sanırım. Yani gülünç birçok nokta var yaşama dair diye düşünüyorum. Buna rağmen neden bu kadar kısıtlı seçeneğin etrafında dönülüyor acaba?

Neyse, tüm bu düşüncelerden bağımsız biçimde, şöyle güzel kahkahalar, güzel tebessümleriniz olsun istiyorsanız, yani moraliniz çok çok kötüyse mesela (çok kötü veya kötü olmak zorunda değil elbette), bu film ruh halinizi pozitife çevirmede başarılı olacaktır diye düşünüyorum. Bendeki etkisi bu oldu. Şimdiden iyi seyirler dilerim.