BAŞVURULAR GÜNCESİ AMA FARKLI AÇILARDAN(1)
Bugün bir iş başvurusu yaptım. Başvurunun dolaylı tümleci, Ulus'ta, Çankırı Caddesi Çiçek Sokak'ta idi. Ankara bence Ulus'ta en güzel. Eski merkez, yeninin kadınları ürküten semti Ulus, sabahları erkek yoğunluğu görece azken daha güzel. Binalar kırmızıya çalan Ankara taşı, oymalı kakmalı. Büyük binaların girişinde kıvrımlı aydınlatmalar... Bir de Kızılay'ın çöplüğü gözümün önünde. Kızılay tam bir çöp bence.Kokusuyla, insanıyla,binasıyla, taşıyla, karışıklığıyla tam bir çöp. Geri dönüşümü mümkün olmayan cinsten. Hani denize atılıp balıkları öldüren izmaritler gibi.
Ulus öyle değil. geniş yolları, ağaçları, binaları, dokusu, kokusu oldukça farklı ve hoş. Neden öldürülmüş Ulus anlamıyorum. İş merkezlerinin yeri midir sosyalleşme alanlarımız illa ki? Yani Kızılay'da iş var diye Kızılay mıdır nefes alma mekanımız?
Ulus'u bir de şu şekilde hayal ediyorum. Kadınlara yiyecekmiş gibi bakılmayan lokantalar, pastaneler, cafeler,barlar,müzeler, yollar, tarihi kalıntılar, parklar...İnanır mısınız böyle olsa Kızılay'a bu kadar sık uğramayabilirdim. Hadi ne giyeyeim de rahatsız olmayayayım bugün düşüncesi kadınlar için bir refleks her koşulda her semtte ama Ulus'a giderken böyle daha bir mutaasıp giyinesim geliyor ki işlerimi sinir bozuklukları ile başederken halletmek durumunda kalmyayayım. Halbuki Ulus benim olsun istiyorum. Zihnim hür gezineyim istiyorum eskilerin arasında. Tedirginliklerim olmasın istiyorum bir kadın olarak.
Yine Çankırı Caddesi üzerindeki Roma Hamamı'na neden bunca senedir hiç gitmediğimi düşündüm. Aslında cevabı basit. Bu tedirginlikler beni bilinçaltımda alıkoydu. Küçükken neden gitmedim ki diye düşündüm. Beni dere tepe gezdiren kişi annem olunca, o da aynı şeylerden çekindi. Üzücü durumlar.
Bir arkadaşım bar açmıştı. Birgün dedi ki, "bir mekanın başarısı o mekandaki kadın sayısına bağlıdır" Kadının olmadığı, barınamadığı yerler ölüyor ne yazık ki. Tıpkı Ulus gibi.
Ulus öyle değil. geniş yolları, ağaçları, binaları, dokusu, kokusu oldukça farklı ve hoş. Neden öldürülmüş Ulus anlamıyorum. İş merkezlerinin yeri midir sosyalleşme alanlarımız illa ki? Yani Kızılay'da iş var diye Kızılay mıdır nefes alma mekanımız?
Ulus'u bir de şu şekilde hayal ediyorum. Kadınlara yiyecekmiş gibi bakılmayan lokantalar, pastaneler, cafeler,barlar,müzeler, yollar, tarihi kalıntılar, parklar...İnanır mısınız böyle olsa Kızılay'a bu kadar sık uğramayabilirdim. Hadi ne giyeyeim de rahatsız olmayayayım bugün düşüncesi kadınlar için bir refleks her koşulda her semtte ama Ulus'a giderken böyle daha bir mutaasıp giyinesim geliyor ki işlerimi sinir bozuklukları ile başederken halletmek durumunda kalmyayayım. Halbuki Ulus benim olsun istiyorum. Zihnim hür gezineyim istiyorum eskilerin arasında. Tedirginliklerim olmasın istiyorum bir kadın olarak.
Yine Çankırı Caddesi üzerindeki Roma Hamamı'na neden bunca senedir hiç gitmediğimi düşündüm. Aslında cevabı basit. Bu tedirginlikler beni bilinçaltımda alıkoydu. Küçükken neden gitmedim ki diye düşündüm. Beni dere tepe gezdiren kişi annem olunca, o da aynı şeylerden çekindi. Üzücü durumlar.
Bir arkadaşım bar açmıştı. Birgün dedi ki, "bir mekanın başarısı o mekandaki kadın sayısına bağlıdır" Kadının olmadığı, barınamadığı yerler ölüyor ne yazık ki. Tıpkı Ulus gibi.
Yorumlar
Yorum Gönder