BİRTAKIM KONSERLERE GİDECEĞİM Vol.2

Yani çok iyi biliyorum kalabalıkta, hınca hınç dipdibe ortamlarda müzikten bir şey anlaşılmadığını, ben de biliyorum ölümcül kalabalığın ortasında nefessiz kalıp ölme riski taşıdığımı, ben de çok iyi biliyorum Sonisphere'e gelecek grupların "walkman"den ortaokul yıllarında süper dinlendiğini ve bu konserin asla o tadı vermeyeceğini aksine bol bol ter ve siyah konfeksiyon tadı vereceğini ben de biliyorum tamam mı!!!
Ama yine de gözlerim dolu dolu oluyor efendim küçükken abisine özenerek dinlediği grupların hamurlaşmış elemanlarını görecek bir genç kızın pıt pıt atan kalbine sahip olduğumu düşününce. Evet böyle ağır gruplara rağmen kalbim pembe pembe ve pıt pıt atıyor. Geçmişten gelen bir mektup gibi bu konser benim için. Abimin göbeği ile yüzleşse bu mektup, yeniden geçmişe dönerdi gerisin geri eminim tamamını okuyamadan. Aynı mektup, benim yeni yeni gelişen "kulağıma hoş geleni severim dinlerim canım" dimağımla tanışsaydı da büyük bozguna uğrardı açıkçası...
Zaman efendim zaman...
Hayat efendim hayat...
Bir de işte,
müzik efendim müzik fakat terli ve siyah...
Edit: Walkman'den ortaokul yıllarımda dinlediğimden çok daha büyük bir haz aldım. İnanılmaz bir konserdi. Dilim tutuldu, kalbimin ritmi değişti. Yaşasın, iyi ki gitmişim.